28/05/2012
23/05/2012
A CIG e o Sergas polemizan polo impacto do plan de recursos humanos no hospital
A CIG ve na orde pola que se aproba o plan de
ordenación de recursos humanos do Sergas, que publicou o pasado venres
no DOG a Consellería de Sanidade, unha ambigüidade calculada tras a que
se escondería a supeditación a Lugo do hospital comarcal de Monforte. «A
consellería decide publicar ás escondidas, non medio dunha ponche e nun
documento que non é ou adecuado, que as xerencias da Mariña e Monforte,
antes independentes, poden pasar a depender dunha única xerencia de
atención especializada, a de Lugo».
A CIG baséase, concretamente, nas «múltiples»
interpretacións que, ao seu xuízo, despréndense do parágrafo da orde
relativa ás xerencias de atención especializada. Estas, di o apartado en
cuestión «asumen a xestión integral dous recursos asistencias de
atención especializada (Complexo Hospitalario Xeral-Calde de Lugo,
Hospital Comarcal de Monforte, Hospital dá Costa de Burela),
correspondentes ás áreas sanitarias de Lugo, Monforte e Cervo».
Desmentido oficial
Pola súa banda, fontes de Sanidade desmentiron
onte que o plan de ordenación de recursos humanos do Sergas vaia supor
novidade ou cambio algún no funcionamento do hospital de Monforte.
Segundo a consellería, as manifestacións do sindicato obedecen a unha
lectura «nesgada» do documento que publicou o venres o DOG, que de
acordo coa súa versión só describe «como está organizada a asistencia
non Sergas». As mesmas fontes precisan, doutra banda, que na provincia
de Lugo non se aplicou a xestión integrada e mantense o sistema de
diferentes niveis asistenciais.
Etiquetas:
CONSELLERÍA,
LABORAL,
NORMATIVA,
PLATAFORMAS E ASOCIACIÓNS,
POLÍTICA,
SANIDADE,
SERGAS,
ÁREA INTEGRADA DE MONFORTE
09/05/2012
O financiamento do Novo Hospital de Vigo adxudicouse a empresas financeiras en quebra

Ante a información da visita da Conselleira de Sanidade ás obras do Novo Hospital privado de Vigo (PFI) nas que esta indicou que as obras van a bo ritmo, salvo que o Concello se neguea pagar as infraestruturas do mesmo, a Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública ( AGDSP) quere manifestar:
1.-Que as noticias sobre a situación de que o Goberno de Rajoy pretenden reflotar Bankia, unha das entidades financeiras adxudicatarias da concesión da obra, vén corroborar unha vez máis as denuncias da AGDSP e de SOS Sanidade Pública sobre o feito de que o financiamento do Novo Hospital adxudicouse a empresas financeiras en quebra, xestionadas por dirixentes próximos ao PP
2..- Que o Estado está inxectando fondos públicos nun Banco para que este os préste á súa vez á Xunta de Galicia cuns beneficios que multiplican por sete o custo final da obra.
3.- Consideramos absolutamente inxusto que o Goberno da nación destine 7.000 millóns a reflotar un banco privado mentres que introduce recortes pola mesma cantidade na sanidade pública pechando centros, suprimindo medicos e enfermería, facendo pagar as receitas aos pensionistas e as próteses cirúrxicas aos amputados, ou paralizando o desenvolvemento da Lei de Dependencia para os discapacitados.
Esta medida supón que os sectores máis necesitados de atención sanitaria sufragaran (á conta da súa saúde) ás entidades financeiras responsables da crises sanitarias pola súa mala xestión e estratexias especulativas.
Monforte esixe autonomía para o Hospital Comarcal (www.encomun.es)
A concentración de Monforte, convocada pola Plataforma en Defensa da Sanidade Pública, pechou a intensa campaña de encontros cos axentes sociais e a poboación
Dous anos despois da histórica manifestación que encheu as rúas de Monforte de Lemos en defensa do Hospital Comarcal, a concentración convocada pola Plataforma en Defensa da Sanidade Pública (PLADESAPU) o pasado domingo 13 de maio congregou a preto dun millar de persoas que apoiaron, unha vez máis, as demandas deste colectivo. Axentes sociais, partidos políticos nacionalistas e de esquerda, sindicatos e empresarios amosaron o seu apoio expreso as reivindicacións de PLADESAPU e animaron á cidadanía a participar na concentración.ÁREA SANITARIA “ÍNTEGRA E INDEPENDIENTE DE LUGO” PARA MONFORTE
A portavoz de PLADESAPU, Maribel García, deu lectura a un manifesto que recollía as tres principais reclamacións ao goberno de Núñez Feijóo e aos responsables da Consellería de Sanidade. Por un lado, a reivindicación da Área Sanitaria de Monforte “íntegra, con recursos propios e capacidade de planificar e xestionar, con interlocución directa coa Consellería e sen ser dependente de Lugo”. García explicou na lectura do manifesto que “defendemos isto como a mellor garantía para o futuro, e para que os recursos, cada vez máis escasos, non vaian quedar noutro sitio, porque se o xerente de verdade está en Lugo, os recursos irán para Lugo, por iso esiximos un xerente de xestión integrada en Monforte”.
PROTESTA POLA NON COBERTURA DE BAIXAS DE MÉDICOS E ENFERMEIROS NA COMARCA
Por outra banda, PLADESAPU lembrou que os recurtes en materia sanitaria están a mermar a Atención Primaria (polo sistema de non cubrir baixas ou vacacións en prazas de médico ou enfermeiría, según a Plataforma), e tamén a calidade do servicio de consultas no Hospital Comarcal polo “incumprimento” tanto da cobertura de prazas de especialistas como de equipos técnicos (o caso do mamógrafo, que según explica a Plataforma foi mercado en abril de 2011 “e aínda seguimos sen el”). A denuncia dos recurtes fíxose extensiva ás últimas modificacións do Ministerio de Sanidade, como o copago e a supresión da asistencia sanitaria para inmigrantes, medidas que poden crear, según PLADESAPU, “situacións dramáticas” no caso do copago dos desprazamentos para pacientes oncolóxicos, así como “un grave problema de saúde pública” ao deixar sen medicación a pacientes con infeccións como a tuberculose ou sida. “Todas estas medidas non van servir nin para aforrar nin para superar unha crise económica da que os verdadeiros responsables non son a immensa maioría dos cidadáns, senón uns poucos privilexiados que ademais de arruinar ao país marchan coas mans ben cheas e limpos de culpa”, apuntou a portavoz da Plataforma, quen rematou a lectura do manifesto animando á cidadanía “a reaccionar colectivamente” e asistir á gran manifestación do 3 de xuño en Santiago convocada por todas as plataformas en defensa da sanidade pública.
“PARAR A OBSESIÓN DO PP E DA XUNTA POR RECORTAR A SANIDADE”
O sindicato UGT-Lemos expresou o seu apoio á concentración do día 13 de maio, para o que puxeron en marcha nos días previos unha campaña de concienciación e información nas principais empresas da zona sur. O sindicato deu o seu apoio á Plataforma “porque non podemos permitir que Monforte teña un hospital que dependa de Lugo, coa conseguinte pérda de servizos”, e animou á cidadanía a participar na concentración “para parar a obsesión do Partido Popular e da Xunta de Galicia de recortar en sanidade, xa que serán os nosos maiores as principais vítimas dos recurtes sanitarios, e esta xestión vai convertir o noso hospital nun hospital de segunda”.
APOIO “DECIDIDO” DA CONFEDERACIÓN DE EMPRESARIOS
Pola súa parte, a Confederación de Empresarios de Lugo, a través da Delegación da CEL na zona sur, manifestou “o noso decidido apoio á PLADESPU polo que significa como expresión directa do interés da sociedade civil que, unha vez máis, ante o ocultismo, as ambigüedades e actitudes pouco claras de quenes administran unha conquista social que chegou a ser modélica mundialmente pola súa universalidade e eficiencia, e o descrédito de quenes teñen o deber de controlalo, ten que movilizarse na súa defensa”.
“LOITAR CONTRA OS INTERESES DUNS POUCOS”
Seguindo cos apoios ás demandas da Plataforma, o movemento 15M Monforte de Lemos denunciou “o desmantelamento progresivo dos servizos públicos e, en especial, da sanidade pública e da Área Sanitaria de Monforte cuxo futuro decreto a faría desaparecer na práctica”, polo que amosou o seu apoio á concentración do día 13 “contra os recortes e medidas antisociais que benefician aos intereses privados duns poucos a custa dunha maioría máis débil”.
“EVITAR O DECLIVE DO HOSPITAL DE MONFORTE”
Entre os diversos apoios que recibiu a convocatoria de PLADESAPU, a Plataforma Cidadana en Defensa da Comarca de Lemos expresou o seu apoio a esta convocatoria “para evitar o declive do Hospital de Monforte, e por manter a súa autonomía”. Este colectivo interpreta que “pretender axustar gastos en sanidade reducindo servizos ou baixando a calidade dos existentes e deixando desatendidos a amplos sectores da poboación non pode sen entendido de ningún xeito como unha mellora da xestión”, polo que insta aos xestores públicos a “abordar unha reforma sincera e profunda da insostible e ineficiente estructura político-administrativa”.
26/04/2012
Polusa cobra 7.500 euros ao mes por analizar citologías do hospital de Monforte
A CIG reclama outro patólogo e o Sergas asegura que quere contratalo
La Voz de Galicia
O hospital de Monforte pagou no mes de marzo
7.500 euros a unha clínica privada de Lugo para que lle analizase
citologías de pacientes do centro sanitario monfortino. Denunciouno onte
o sindicato CIG, que reclama á Consellería de Sanidade a contratación
dun especialista que permita aforrar ese gasto. Ao ser preguntados por
esta cuestión, portavoces da dirección do hospital aseguraron que xa
traballan nesa dirección.
De acordo coa documentación á que tivo acceso a
CIG, o hospital de Monforte enviou a Polusa un total de 375 mostras
orgánicas recollidas a pacientes mediante citologías. Esa clínica
lucense cobra vinte euros por analizar cada unha destas mostras, o que
dá unha factura mensual de 7.500 euros. «A Cig-Saúde denunciou
moitísimas veces que cos cartos gastados en enviar estas citoloxías
fóra, podíase ter contratado un patólogo de persoal». Así, recalcan
nesta central sindical, «cubriríase ou posto que deixou vacante ou
anterior patólogo e aínda sobrarían cartos».
Petición de dimisión
Os responsables da sección sindical da CIG no
hospital monfortino aseguran ademais que se o centro non contrata ao
patólogo que eles reclaman non é por falta de aspirantes ao posto.
Aseguran ter constancia de que «máis dun [médico patólogo] lle veu traer
ou seu currículo ao xerente do hospital».
A xuízo da CIG, esta situación demostra que non é
certo que a dirección do hospital queira potenciar a asistencia que se
presta en Monforte. Este sindicato aproveita para pedir de novo a
dimisión do xerente, Benigno Pérez, que ocupa ese posto desde xullo do
2009. «Váiase e deixe ou noso hospital -dinlle- que ou está a esnaquizar
coa súa pésima xestión».
Canto antes
Consultados sobre este asunto, portavoces
oficiais do Sergas non desmentiron onte as cifras facilitadas pola CIG,
pero si desmentiron o resto da descrición da situación que fai o
sindicato. Os representantes do Sergas afirman que a xerencia do
hospital de Monforte traballa co obxectivo de «garantir en tempo e forma
a plena asistencia a todos vos pacientes». Ademais, engaden que o
centro dispón dun médico patólogo con praza, e que o xerente do hospital
quere contratar a outro profesional para que axude a atender a demanda
de probas analíticas existente na actualidade.
En concreto, aseguran que a dirección pretende «contratar ou antes posible» ao segundo patólogo.
24/04/2012
A Xunta xustifica o novo copagamento: os pensionistas toman demasiada medicación
A Xunta xustifica o novo copagamento: os pensionistas toman demasiada medicación
Malia asegurar que o catálogo galego de medicamentos logrou "conter o gasto farmacéutico" e deixalo en niveis de 2009 Mosquera aínda cre que os pensionistas acoden á farmacia máis do que deberan. Con todo, no canto de afirmalo explicitamente, a conselleira bota man da estatística que analiza cantos dos doentes aos que os médicos lles receitan un fármaco fan caso desa prescrición e acoden á farmacia a retiralo. No caso das persoas "activas", isto é, as non xubiladas, "só o 70%" seguen a recomendación médica e recollen a medicación. Pero os pensionistas, ou o que é o mesmo, os maiores de 65 anos, "retiran o 83%" das receitas que lles prescriben. "Están a retirar moitos máis fármacos os pensionistas que os activos", constata a conselleira. Na súa opinión, a cantidade de fármacos que consomen "debería ser a mesma que a dos activos", de aí a bondade do novo copagamento.
A conselleira atribúelles aos doentes "auténticos almacéns" de medicamentos e di que os pensionistas deben consomer o mesmo que os novosA implícita acusación de abuso de medicamentos dirixida aos pensionistas é o argumento que Mosquera emprega como base para definir como "imprescindibles" os "cambios estruturais" que chegan dende Madrid. Son a única vía para "manter o sistema sanitario, que segue sendo eficiente", pero cómpre analizar "se o podemos pagar tal e como está". Por iso ve necesario non só o novo copagamento de fármacos, senón tamén o resto de cambios publicados polo Goberno central no BOE deste martes, tales como a confirmación de que a os pacientes tamén terán que facer achegas económicas adicionais nos servizos ortoprotésicos e dietéticos ou nas ambulancias non urxentes.
Para a oposición os argumentos da conselleira son, simplemente, "surrealistas". Porque "surrealista" é, en opinión da nacionalista Ana Luisa Bouza, "eliminar a gratuidade" e dicir que con isto "se garante unha sanidade universal e gratuíta". "Parece unha broma se non fose terrible", di a deputada do BNG, xa que o "incumprimento" da "promesa de blindaxe" trae consigo un gravame para os pensionistas "sen achegar ningunha medida de control da prescrición" por parte dos facultativos. Ademais, este novo "repagamento" supón "unha inxerencia competencial inaceptable para este Parlamento". "Que estarían a dicir se estas medidas as implantase un Goberno que non fose da súa cor?", cuestiona Bouza. A conselleira tampouco convenceu o voceiro do PSdeG, Modesto Pose, convencido de que a única intención do PP, tanto dende Santiago como dende Madrid, é "minar" os sistema sanitario do conxunto do Estado.
Etiquetas:
AUSTERIDADE,
AUTONOMÍAS,
COPAGO,
GOBERNO DE MADRID,
NORMATIVA,
POLÍTICA
O Partido Popular impón, vía decreto, non só o copago farmacéutico senón tamén o sanitario
IG-Saúde exixe da Xunta de Galiza que manifeste o seu rexeitamento e oposición frontal á invasión de competencias do goberno central
O Boletín Oficial do Estado publica hoxe o
Real Decreto Lei de medidas urxentes en materia de sanidade. CIG-Saúde
denuncia que desde o goberno de Madrid se impoñen así, toda unha serie
de medidas sobre materias que “son de competencia exclusiva da Xunta de
Galiza” e que esas medidas van moito máis alá das anunciadas tras da
xuntanza do Consello Interterritorial de Saúde do pasado 18 de abril,
estabelecendo xa unha carteira de servizos comúns básicos e, ademais do
copago farmacéutico, o copago sanitario para a prestación dalgúns
servizos que non son considerados como tal.
CIG-Saúde, que
está a estudar o alcance destas medidas e que presentará unha análise
pormenorizada das mesmas, exixe que desde a Xunta de Galiza se adopte
unha postura de rexeitamento e oposición frontal fronte á “invasión de
competencias que se fai desde o goberno central” e denuncia que se está
conculcando o propio Estatuto de Autonomía.
A federación xa se dirixiu por carta á conselleira de Sanidade , Rocío Mosquera, e á Directora de Recursos Humanos, Esperanza Fernández Lago, tras recibir, vía correo electrónico, unha comunicación desta última na que se afirma que “xa estamos analizando as citadas medidas no seu conxunto e, dun xeito específicio ás que teñen repercusión na área de recursos humanos e sexan susceptíbeis de tratamento na mesa sectorial”.
Para CIG-Saúde esta afirmación indica que na consellaría de Sanidade, ou cando menos no departamento de Recursos Humanos, “nin sequera se tiña coñecemento das medidas que se ditan desde Madrid unilateralmente e invadindo competencias desta administración, e que se aceptan e se acatan sen oposición de ningún tipo”.
Neste sentido, CIG-Saúde sinala que no Real Decreto estabelécense mesmo medidas que modifican a actual regulación das condicións laborais do persoal, e pregúntase como pode consentir a administración que se diten unilaterlamente normas que afectan drasticamente a materias sobre as que Galiza ten competencia exclusiva. “Non entendemos que se adopte unha postura de submisión absoluta aos ditados do goberno central e se faga deixadez de funcións no que respecta ás competencias que, en sanidade ten a Xunta de Galiza”.
CIG-Saúde manifesta ademais que “non toleramos que se acepte de bo grao esta invasión de competencias e se actúe como administración marioneta en mans do goberno central”.
A federación xa se dirixiu por carta á conselleira de Sanidade , Rocío Mosquera, e á Directora de Recursos Humanos, Esperanza Fernández Lago, tras recibir, vía correo electrónico, unha comunicación desta última na que se afirma que “xa estamos analizando as citadas medidas no seu conxunto e, dun xeito específicio ás que teñen repercusión na área de recursos humanos e sexan susceptíbeis de tratamento na mesa sectorial”.
Para CIG-Saúde esta afirmación indica que na consellaría de Sanidade, ou cando menos no departamento de Recursos Humanos, “nin sequera se tiña coñecemento das medidas que se ditan desde Madrid unilateralmente e invadindo competencias desta administración, e que se aceptan e se acatan sen oposición de ningún tipo”.
Neste sentido, CIG-Saúde sinala que no Real Decreto estabelécense mesmo medidas que modifican a actual regulación das condicións laborais do persoal, e pregúntase como pode consentir a administración que se diten unilaterlamente normas que afectan drasticamente a materias sobre as que Galiza ten competencia exclusiva. “Non entendemos que se adopte unha postura de submisión absoluta aos ditados do goberno central e se faga deixadez de funcións no que respecta ás competencias que, en sanidade ten a Xunta de Galiza”.
CIG-Saúde manifesta ademais que “non toleramos que se acepte de bo grao esta invasión de competencias e se actúe como administración marioneta en mans do goberno central”.
Etiquetas:
AUSTERIDADE,
COPAGO,
GOBERNO DE MADRID,
PLATAFORMAS E ASOCIACIÓNS,
POLÍTICA,
RECORTES,
SERGAS,
XUNTA
23/03/2012
VÍDEO: Haciéndose rico a costa de la sanidad pública
Versión en català · Síguenos en Twitter: @_cafeambllet · @marta_sibina · La versión en papel de nuestra revista · Entrevista en Radio Nacional de España
Hace dos años que en la revista cafèambllet investigamos sobre el destino del dinero público en manos de los gestores de la sanidad catalana.
Hemos encontrado cosas escandalosas: facturas fantasma, centenares de miles de euros gastados en estudios que nadie ha visto, alcaldes de diversos partidos cubriéndose las espaldas los unos a los otros y -como no- amenazas a aquellos que se atrevieran a hacer público este escándalo.
Unas amenazas que lejos de detenernos en nuestro empeño de poner luz en un entorno tan opaco, nos han empujado a denunciar con todas nuestra fuerzas una situación que va más allá del escándalo. Una situación que es la raíz de los recortes sanitarios que afectan a millones de ciudadanos.
La publicación de este trabajo ha hecho que la Oficina Antifraude de Cataluña haya abierto una investigación y hemos sido citados a comparecer. Pero con esto no es suficiente.
En este vídeo explicamos como funciona la trama, el mecanismo que permite que, en toda Cataluña, políticos y empresarios afines al poder gasten centenares de millones de euros sin ningún control efectivo.
Una situación que, lamentablemente, no es exclusiva de Cataluña y que, de una manera u otra afecta a la gestión del dinero público en toda España.
El robo mas grande de la historia de Cataluña (Parte I)
El robo mas grande de la historia de Cataluña (Parte II)
A continuación encontraréis los links a los reportages, noticias y artículos de análisis que hemos publicado durante todo el proceso de investigación.
Crónica de una investigación
La publicación del primer artículo llega después de meses de investigación, de hacer preguntas para intentar entender un sistema opaco protegido por el silencio de mucha gente. El 21 de marzo de 2011 publicamos
Etiquetas:
CORRUPCIÓN,
DENUNCIA,
FRAUDE SANITARIO,
RECORTES
22/03/2012
Indecencias sanitarias
Mercè Rivas
Resulta contraditorio, ademais de bochornoso, ver como en Catalunya aproban que os cidadáns paguen un euro por receita mentres que empresas privadas están a facer importantes negocios coa sanidade pública.
Como lle explicaría vostede a un pensionista ou simplemente a un "mileurista" que de cada receita que reciba do médico, vai ter que pagar un euro mentres que señores como Ramón Bagó, vicepresidente de Consorcio de Saúde de Catalunya, consegue para as súas empresas privadas contratos da sanidade pública que dirixe.
El guísallo e el cómeo, pero non é o único. Numerosas comunidades gobernadas polo PP ou por Converxencia i Unió, no caso catalán, comezaron a privatización da sanidade a paso veloz. É un bo negocio e non o van desaproveitar nos anos que estean no poder.
Ramón Bagó leva máis de 20 anos ocupando postos no citado organismo público, cuxo traballo é dirixir 60 hospitais financiados pola Generalitat pero cuxa xestión depende de fundacións ou consorcios sen afán de lucro.
Pero Bagó, que si debe ter afán de lucro, ademais desta actividade pública ten outra privada: ser propietario do grupo SERHS o cal conseguiu contratos dos devanditos hospitais públicos por valor de 50 ´ 8 millóns de euros, un terzo destes sen pasar por concurso público.
Ramón Bagó polas mañás suponse que coordina 60 hospitais de Catalunya pagado pola Generalitat e
polas tardes se presenta a concursos, que redactou el mesmo, para que o Goberno catalán lle contrate os servizos de cociña deses hospitais. Tanto el coma a Generalitat non senten vergoña ao afirmar que eles cumpren coas normas. O que non contan é que estas as redactaron eles mesmos.
Mentres tanto o presidente da Asociación catalá de enfermos de hepatite C denuncia que a sanidade catalá se nega a facilitarlles os máis recentes tratamentos para aforrar, cousa que tamén acontece en Aragón, Asturias e Cantabria. Parece unha broma se non fose un escándalo.
E por se isto non fose pouco, encontrámonos con outro personaxe como Josep Prat Domènech, pesidente do Instituto Catalán da Saúde, empresa da Generalitat que xestiona uns 400 centros sanitarios de titularidade pública que sen ningún tipo de pudor compaxina este cargo coa vicepresidencia de USP Hospitales, un dos maiores grupos sanitarios privados de España.
Prats coñece perfectamente os recortes sanitarios, as interioridades políticas e as oportunidades de negocio neste sector.
Pero Prats non se conforma con dous traballos. Ademais dirixe o hólding INNOVA, grupo empresarial público propiedade do Concello de Reus, que agrupa, entre outros, varios centros sanitarios e a empresa pública Sagessa, compañía cunha decena de hospitais e ambulatorios distribuídos pola provincia de Tarragona.
Prat é o autor ou inspirador do plan que prevé torar o ICs nunha vintena de compañías abertas a novas formas de xestión e de colaboración co sector privado.
É isto privatizar a sanidade?, preguntaranse vostedes. Pois vai ser que si.
Pero iso non só pasa en Catalunya. Esperanza Aguirre inaugurou onte cos reis un novo hospital en Móstoles. O propietario do devandito hospital será durante os próximos 30 anos a empresa Capio Sanidad, propiedade dun fondo de capital risco (CVC Capital Partners) que investiu na súa construción 232 millóns de euros. Pero a partir de agora esperanza Aguirre pagará á devandita empresa un tanto por dar un servizo. Iso si, os médicos e as enfermeiras ponos e paga Aguirre.
De feito ao presidente de Capio Sanidad, Víctor Madera, xa se lle denomina o novo "conseller" de sanidade valenciana xa que un millón de persoas van estar en mans deste executivo.
Pero os nosos políticos non se conforman con que empresas privadas obteñan beneficios a custa dun servizo público senón que enriba, como acontece en Madrid, contratan con empresas de Capital Risco con sede en Luxemburgo e con construtores implicados na rede Gürtel.
E ao mesmo tempo que sucede isto, véndennos en campaña electoral que eles non van tocar a sanidade pública. Quizais a Real Academia da Lingua teña que variar o concepto do verbo "tocar" porque na nosa realidade tocar é torar, vender, alugar, negociar... e algún significado máis que prefiro non citar.
Mercè Rivas Torres é xornalista e escritora
Resulta contraditorio, ademais de bochornoso, ver como en Catalunya aproban que os cidadáns paguen un euro por receita mentres que empresas privadas están a facer importantes negocios coa sanidade pública.
Como lle explicaría vostede a un pensionista ou simplemente a un "mileurista" que de cada receita que reciba do médico, vai ter que pagar un euro mentres que señores como Ramón Bagó, vicepresidente de Consorcio de Saúde de Catalunya, consegue para as súas empresas privadas contratos da sanidade pública que dirixe.
El guísallo e el cómeo, pero non é o único. Numerosas comunidades gobernadas polo PP ou por Converxencia i Unió, no caso catalán, comezaron a privatización da sanidade a paso veloz. É un bo negocio e non o van desaproveitar nos anos que estean no poder.
Ramón Bagó leva máis de 20 anos ocupando postos no citado organismo público, cuxo traballo é dirixir 60 hospitais financiados pola Generalitat pero cuxa xestión depende de fundacións ou consorcios sen afán de lucro.
Pero Bagó, que si debe ter afán de lucro, ademais desta actividade pública ten outra privada: ser propietario do grupo SERHS o cal conseguiu contratos dos devanditos hospitais públicos por valor de 50 ´ 8 millóns de euros, un terzo destes sen pasar por concurso público.
Ramón Bagó polas mañás suponse que coordina 60 hospitais de Catalunya pagado pola Generalitat e
polas tardes se presenta a concursos, que redactou el mesmo, para que o Goberno catalán lle contrate os servizos de cociña deses hospitais. Tanto el coma a Generalitat non senten vergoña ao afirmar que eles cumpren coas normas. O que non contan é que estas as redactaron eles mesmos.
Mentres tanto o presidente da Asociación catalá de enfermos de hepatite C denuncia que a sanidade catalá se nega a facilitarlles os máis recentes tratamentos para aforrar, cousa que tamén acontece en Aragón, Asturias e Cantabria. Parece unha broma se non fose un escándalo.
E por se isto non fose pouco, encontrámonos con outro personaxe como Josep Prat Domènech, pesidente do Instituto Catalán da Saúde, empresa da Generalitat que xestiona uns 400 centros sanitarios de titularidade pública que sen ningún tipo de pudor compaxina este cargo coa vicepresidencia de USP Hospitales, un dos maiores grupos sanitarios privados de España.
Prats coñece perfectamente os recortes sanitarios, as interioridades políticas e as oportunidades de negocio neste sector.
Pero Prats non se conforma con dous traballos. Ademais dirixe o hólding INNOVA, grupo empresarial público propiedade do Concello de Reus, que agrupa, entre outros, varios centros sanitarios e a empresa pública Sagessa, compañía cunha decena de hospitais e ambulatorios distribuídos pola provincia de Tarragona.
Prat é o autor ou inspirador do plan que prevé torar o ICs nunha vintena de compañías abertas a novas formas de xestión e de colaboración co sector privado.
É isto privatizar a sanidade?, preguntaranse vostedes. Pois vai ser que si.
Pero iso non só pasa en Catalunya. Esperanza Aguirre inaugurou onte cos reis un novo hospital en Móstoles. O propietario do devandito hospital será durante os próximos 30 anos a empresa Capio Sanidad, propiedade dun fondo de capital risco (CVC Capital Partners) que investiu na súa construción 232 millóns de euros. Pero a partir de agora esperanza Aguirre pagará á devandita empresa un tanto por dar un servizo. Iso si, os médicos e as enfermeiras ponos e paga Aguirre.
De feito ao presidente de Capio Sanidad, Víctor Madera, xa se lle denomina o novo "conseller" de sanidade valenciana xa que un millón de persoas van estar en mans deste executivo.
Pero os nosos políticos non se conforman con que empresas privadas obteñan beneficios a custa dun servizo público senón que enriba, como acontece en Madrid, contratan con empresas de Capital Risco con sede en Luxemburgo e con construtores implicados na rede Gürtel.
E ao mesmo tempo que sucede isto, véndennos en campaña electoral que eles non van tocar a sanidade pública. Quizais a Real Academia da Lingua teña que variar o concepto do verbo "tocar" porque na nosa realidade tocar é torar, vender, alugar, negociar... e algún significado máis que prefiro non citar.
Mercè Rivas Torres é xornalista e escritora
15/02/2012
Radiografía á sanidade galega: menos servizos, menos gasto e peores empregos
PRAZA PÚBLICA
"Blindar a sanidade pública é urxente. É unha tarefa inxente para a que se precisan medidas valentes e consensuadas. Para isto podes contar coa lealdade de Galicia".O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pronunciaba estas palabras no acto co que, o pasado luns, o Servizo Galego de Saúde conmemoraba o seu vixésimo aniversario. A receptora das verbas era a ministra de Sanidade, Ana Mato, e no acto estaban presentes a práctica totalidade dos responsables do Sergas desde o inicio da súa andaina, a comezos dos anos 90. Dende aquel momento a prestación sanitaria en Galicia experimentou un salto exponencial. Por exemplo, dos 36 centros de sáude cos que contaba o país en 1989 pasouse a ter case 400 e incrementou o número de quirófanos en máis dun terzo. Ao tempo, a esperanza de vida subiu en máis de cinco anos.
Pero fronte a estas evidentes melloras apareceu a crise económica e as mensaxes de recortes máis ou menos inevitables, dando lugar a un panorama incerto para os servizos públicos sanitarios e para a súa sostibilidade para o futuro, cuestionada mesmo desde o propio Goberno galego. Neste contexto, a Federación de Asociacións para a Defensa da Sanidade Pública vén de elaborar un completo informe sobre o estado da cuestión en todo o Estado, unha detallada radiografía na que Galicia non sae especialmente ben parada. Non en van, estes colectivos, formados esencialmente por profesionais sanitarios, trazan un panorama caracterizado pola redución do gasto público en saúde, a mingua de servizos e a precarización dos postos de traballo dos conxunto do persoal.
En termos puramente económicos unha primeira ollada podería levar a pensar que o Sergas resiste a crise mellor que outras autonomías. En termos comparativos, Galicia pasou de ser a undécima comunidade en gasto sanitario por habitante en 2010 a ser a oitava en 2012. Non obstante, estes datos desinchan ao ser contrastados cos datos poboacionais. Segundo o Instituto Galego de Estatística, desde 2010 a poboación galega diminuíu en 2.231 habitantes. Mentres, as persoas maiores de 65 anos aumentaron en 42.940, chegando a ser 629.477 a finais do pasado ano. Deles, 93.600 son maiores de 85 anos, un incremento de case 3.000 en apenas un ano.
A esta poboación minguada e envellecida é a que ten que atender un cadro de traballadores que segundo os cálculos da Plataforma, diminuirá notablemente en pouco tempo. Ao tempo, as súas condicións laborais empeorarán. Concretamente, o informe destaca a medida que a Xunta está a piques de aprobar segundo a cal unha gran parte dos profesionais que cheguen aos 65 anos terán que xubilarse de xeito forzoso. Desas baixas só se cubrirán un 10%. Isto supón que, dos 1.900 médicos que cumprirán a idade de xubilación nos vindeiros catro anos, só serán substituídos uns 200.
Ao mesmo tempo, o cadro de persoal funcionario do Sergas contará con menos apoio doutro persoal, como os interinos, que poderán ver reducida a súa xornada laboral ata nun 33%, coa conseguinte tesoirada nas súas remuneracións.
LER MÁIS...
"Blindar a sanidade pública é urxente. É unha tarefa inxente para a que se precisan medidas valentes e consensuadas. Para isto podes contar coa lealdade de Galicia".O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pronunciaba estas palabras no acto co que, o pasado luns, o Servizo Galego de Saúde conmemoraba o seu vixésimo aniversario. A receptora das verbas era a ministra de Sanidade, Ana Mato, e no acto estaban presentes a práctica totalidade dos responsables do Sergas desde o inicio da súa andaina, a comezos dos anos 90. Dende aquel momento a prestación sanitaria en Galicia experimentou un salto exponencial. Por exemplo, dos 36 centros de sáude cos que contaba o país en 1989 pasouse a ter case 400 e incrementou o número de quirófanos en máis dun terzo. Ao tempo, a esperanza de vida subiu en máis de cinco anos.
Pero fronte a estas evidentes melloras apareceu a crise económica e as mensaxes de recortes máis ou menos inevitables, dando lugar a un panorama incerto para os servizos públicos sanitarios e para a súa sostibilidade para o futuro, cuestionada mesmo desde o propio Goberno galego. Neste contexto, a Federación de Asociacións para a Defensa da Sanidade Pública vén de elaborar un completo informe sobre o estado da cuestión en todo o Estado, unha detallada radiografía na que Galicia non sae especialmente ben parada. Non en van, estes colectivos, formados esencialmente por profesionais sanitarios, trazan un panorama caracterizado pola redución do gasto público en saúde, a mingua de servizos e a precarización dos postos de traballo dos conxunto do persoal.
En termos puramente económicos unha primeira ollada podería levar a pensar que o Sergas resiste a crise mellor que outras autonomías. En termos comparativos, Galicia pasou de ser a undécima comunidade en gasto sanitario por habitante en 2010 a ser a oitava en 2012. Non obstante, estes datos desinchan ao ser contrastados cos datos poboacionais. Segundo o Instituto Galego de Estatística, desde 2010 a poboación galega diminuíu en 2.231 habitantes. Mentres, as persoas maiores de 65 anos aumentaron en 42.940, chegando a ser 629.477 a finais do pasado ano. Deles, 93.600 son maiores de 85 anos, un incremento de case 3.000 en apenas un ano.
A esta poboación minguada e envellecida é a que ten que atender un cadro de traballadores que segundo os cálculos da Plataforma, diminuirá notablemente en pouco tempo. Ao tempo, as súas condicións laborais empeorarán. Concretamente, o informe destaca a medida que a Xunta está a piques de aprobar segundo a cal unha gran parte dos profesionais que cheguen aos 65 anos terán que xubilarse de xeito forzoso. Desas baixas só se cubrirán un 10%. Isto supón que, dos 1.900 médicos que cumprirán a idade de xubilación nos vindeiros catro anos, só serán substituídos uns 200.
Ao mesmo tempo, o cadro de persoal funcionario do Sergas contará con menos apoio doutro persoal, como os interinos, que poderán ver reducida a súa xornada laboral ata nun 33%, coa conseguinte tesoirada nas súas remuneracións.
LER MÁIS...
Feijoo cree que pasará a la historia como defensor de la sanidad pública
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






