13 DE MAIO DE 2010

13 DE MAIO DE 2010
13 DE MAIO DE 2010: GRAZAS!!!

NOTICIAS DA SAÚDE (EUROPA PRESS)

NOVAS DA SAÚDE

NOTICIAS GALIZA



NOVAS DE GALIZA:





Mostrando entradas con la etiqueta OPINIÓN. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta OPINIÓN. Mostrar todas las entradas

25 jun 2012

VOSTEDE NON SE PREOCUPE (por Ramón Rodríguez)


Creo que foi ao rematar o programa radiofónico semanal que elabora un partido político de Monforte cando oín unha melodía. Era a banda sonora da película "La vida es bella" de Roberto Benigni. O esforzo dun pai para que o seu fillo tome o seu estanza nun campo de concentración nazi como un xogo para gañar un tanque novo.
Recordo especialmente a escena do soldado alemán con casco, ancha e cadrada mandíbula, que explica as regras do campo mentres que Roberto fai de intérprete. En vez de traducir fielmente, opta por dicir o que lle parece para enganar ao seu fillo.

Se traio a escena ao século XXI. O soldado alemán é o goberno ou a consellería, Roberto é un xerente, concelleiro ou deputado e Josué, o seu fillo, somos todos nós. O soldado: "unidaden de cuidaden intensiven, nien". Roberto: "trátase dun reto complementario para ou hospital. Esperamos aumentar ás dotacións nun futuro". Soldado cos polgares no cinto: "listen de esperen grandionen". Roberto:"la listas de espera son correctas e transparentes. En momentos determinados pode haber problemas. O mellor é que se presente a correspondente reclamación".
Soldado: "Autopsien, kaputt,". Roberto: que se deriven a Lugo é un feito puntual, funcionan en Monforte dende o 14 de maio de 2010". Soldado: "mamógrafen 2011, kaputt". Roberto: "ten arranxo, pero compraremos un".

22 mar 2012

Indecencias sanitarias

 Mercè Rivas

Resulta contraditorio, ademais de bochornoso, ver como en Catalunya aproban que os cidadáns paguen un euro por receita mentres que empresas privadas están a facer importantes negocios coa sanidade pública.




Como lle explicaría vostede a un pensionista ou simplemente a un "mileurista" que de cada receita que reciba do médico, vai ter que pagar un euro mentres que señores como Ramón Bagó, vicepresidente de Consorcio de Saúde de Catalunya, consegue para as súas empresas privadas contratos da sanidade pública que dirixe.

El guísallo e el cómeo, pero non é o único. Numerosas comunidades gobernadas polo PP ou por Converxencia i Unió, no caso catalán, comezaron a privatización da sanidade a paso veloz. É un bo negocio e non o van desaproveitar nos anos que estean no poder.

Ramón Bagó leva máis de 20 anos ocupando postos no citado organismo público, cuxo traballo é dirixir 60 hospitais financiados pola Generalitat pero cuxa xestión depende de fundacións ou consorcios sen afán de lucro.

Pero Bagó, que si debe ter afán de lucro, ademais desta actividade pública ten outra privada: ser propietario do grupo SERHS o cal conseguiu contratos dos devanditos hospitais públicos por valor de 50 ´ 8 millóns de euros, un terzo destes sen pasar por concurso público.

Ramón Bagó polas mañás suponse que coordina 60 hospitais de Catalunya pagado pola Generalitat e
polas tardes se presenta a concursos, que redactou el mesmo, para que o Goberno catalán lle contrate os servizos de cociña deses hospitais. Tanto el coma a Generalitat non senten vergoña ao afirmar que eles cumpren coas normas. O que non contan é que estas as redactaron eles mesmos.

Mentres tanto o presidente da Asociación catalá de enfermos de hepatite C denuncia que a sanidade catalá se nega a facilitarlles os máis recentes tratamentos para aforrar, cousa que tamén acontece en Aragón, Asturias e Cantabria. Parece unha broma se non fose un escándalo.

E por se isto non fose pouco, encontrámonos con outro personaxe como Josep Prat Domènech, pesidente do Instituto Catalán da Saúde, empresa da Generalitat que xestiona uns 400 centros sanitarios de titularidade pública que sen ningún tipo de pudor compaxina este cargo coa vicepresidencia de USP Hospitales, un dos maiores grupos sanitarios privados de España.

Prats coñece perfectamente os recortes sanitarios, as interioridades políticas e as oportunidades de negocio neste sector.

Pero Prats non se conforma con dous traballos. Ademais dirixe o hólding INNOVA, grupo empresarial público propiedade do Concello de Reus, que agrupa, entre outros, varios centros sanitarios e a empresa pública Sagessa, compañía cunha decena de hospitais e ambulatorios distribuídos pola provincia de Tarragona.

Prat é o autor ou inspirador do plan que prevé torar o ICs nunha vintena de compañías abertas a novas formas de xestión e de colaboración co sector privado.

É isto privatizar a sanidade?, preguntaranse vostedes. Pois vai ser que si.

Pero iso non só pasa en Catalunya. Esperanza Aguirre inaugurou onte cos reis un novo hospital en Móstoles. O propietario do devandito hospital será durante os próximos 30 anos a empresa Capio Sanidad, propiedade dun fondo de capital risco (CVC Capital Partners) que investiu na súa construción 232 millóns de euros. Pero a partir de agora esperanza Aguirre pagará á devandita empresa un tanto por dar un servizo. Iso si, os médicos e as enfermeiras ponos e paga Aguirre.
De feito ao presidente de Capio Sanidad, Víctor Madera, xa se lle denomina o novo "conseller" de sanidade valenciana xa que un millón de persoas van estar en mans deste executivo.

Pero os nosos políticos non se conforman con que empresas privadas obteñan beneficios a custa dun servizo público senón que enriba, como acontece en Madrid, contratan con empresas de Capital Risco con sede en Luxemburgo e con construtores implicados na rede Gürtel.

E ao mesmo tempo que sucede isto, véndennos en campaña electoral que eles non van tocar a sanidade pública. Quizais a Real Academia da Lingua teña que variar o concepto do verbo "tocar" porque na nosa realidade tocar é torar, vender, alugar, negociar... e algún significado máis que prefiro non citar.
Mercè Rivas Torres é xornalista e escritora

15 feb 2012

Radiografía á sanidade galega: menos servizos, menos gasto e peores empregos

PRAZA PÚBLICA

"Blindar a sanidade pública é urxente. É unha tarefa inxente para a que se precisan medidas valentes e consensuadas. Para isto podes contar coa lealdade de Galicia".O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pronunciaba estas palabras no acto co que, o pasado luns, o Servizo Galego de Saúde conmemoraba o seu vixésimo aniversario. A receptora das verbas era a ministra de Sanidade, Ana Mato, e no acto estaban presentes a práctica totalidade dos responsables do Sergas desde o inicio da súa andaina, a comezos dos anos 90. Dende aquel momento a prestación sanitaria en Galicia experimentou un salto exponencial. Por exemplo, dos 36 centros de sáude cos que contaba o país en 1989 pasouse a ter case 400 e incrementou o número de quirófanos en máis dun terzo. Ao tempo, a esperanza de vida subiu en máis de cinco anos.

Pero fronte a estas evidentes melloras apareceu a crise económica e as mensaxes de recortes máis ou menos inevitables, dando lugar a un panorama incerto para os servizos públicos sanitarios e para a súa sostibilidade para o futuro, cuestionada mesmo desde o propio Goberno galego. Neste contexto, a Federación de Asociacións para a Defensa da Sanidade Pública vén de elaborar un completo informe sobre o estado da cuestión en todo o Estado, unha detallada radiografía na que Galicia non sae especialmente ben parada. Non en van, estes colectivos, formados esencialmente por profesionais sanitarios, trazan un panorama caracterizado pola redución do gasto público en saúde, a mingua de servizos e a precarización dos postos de traballo dos conxunto do persoal.

En termos puramente económicos unha primeira ollada podería levar a pensar que o Sergas resiste a crise mellor que outras autonomías. En termos comparativos, Galicia pasou de ser a undécima comunidade en gasto sanitario por habitante en 2010 a ser a oitava en 2012. Non obstante, estes datos desinchan ao ser contrastados cos datos poboacionais. Segundo o Instituto Galego de Estatística, desde 2010 a poboación galega diminuíu en 2.231 habitantes. Mentres, as persoas maiores de 65 anos aumentaron en 42.940, chegando a ser 629.477 a finais do pasado ano. Deles, 93.600 son maiores de 85 anos, un incremento de case 3.000 en apenas un ano.

A esta poboación minguada e envellecida é a que ten que atender un cadro de traballadores que segundo os cálculos da Plataforma, diminuirá notablemente en pouco tempo. Ao tempo, as súas condicións laborais empeorarán. Concretamente, o informe destaca a medida que a Xunta está a piques de aprobar segundo a cal unha gran parte dos profesionais que cheguen aos 65 anos terán que xubilarse de xeito forzoso. Desas baixas só se cubrirán un 10%. Isto supón que, dos 1.900 médicos que cumprirán a idade de xubilación nos vindeiros catro anos, só serán substituídos uns 200.
Ao mesmo tempo, o cadro de persoal funcionario do Sergas contará con menos apoio doutro persoal, como os interinos, que poderán ver reducida a súa xornada laboral ata nun 33%, coa conseguinte tesoirada nas súas remuneracións.


LER MÁIS... 



Feijoo cree que pasará a la historia como defensor de la sanidad pública

 

13 ene 2012

Ai si me opero (Tourilandia )

27 dic 2011

O 61 % dos galegos rexeitan o copago nas consultas médicas

Os votantes do PP e os residentes en cidades son os menos remisos a esta medida


La Voz de Galicia


Portugal, onde o copago na sanidade existe desde hai anos, acaba de aplicar unha subida de tarifas que supón duplicar o custo dunha consulta no centro de saúde -de 2,5 a 5 euros-, e de máis do 100 % no caso das urxencias -de menos de dez euros a vinte-. Aínda que o Servizo Galego de Saúde descartou polo momento o copago nos servizos estritamente médicos, medidas como o cobro dun euro por cada receita en Cataluña puxeron en alerta aos cidadáns sobre derívaa da sanidade pública.
O Barómetro que realizou Sondaxe para La Voz deixa moi claro que os galegos non estarían de acordo cunha medida similar na comunidade galega. Máis do 61 % dos enquisados nunca apoiarían unha iniciativa semellante, aínda que a outra lectura reflexa que máis dun terzo dos cidadáns están dispostos a valorala con condicionantes (un 28,7 %), e ata sen eles (un 8,8 %).

Os máis favorables ao copago nas consultas médicas son os votantes do PP. Máis da metade dos entrevistados mostráronse partidarios (un 52 %). O rexeitamento máis evidente é, pola súa banda, o dos votantes de Esquerda Unida e o dos non censados, mentres que os galegos que se abstiveron ou votaron en branco nas autonómicas do 2009 están en contra da medida nunha porcentaxe que supera o 70 %.
A distribución xeográfica é tamén un factor determinante á hora de ver ou non con bos ollos un posible copago polo uso da sanidade pública. Os residentes en concellos de tamaño medio -os que van dos 5.000 a 50.000 habitantes- son os máis remisos, mentres que os das cidades e municipios inferiores aos cinco mil habitantes son máis comprensivos co copago, ata o punto de que en ningún destes dous casos a negativa chega ao 60 %.

A Xunta baralla outras opcións
O copago sanitario está encima da mesa desde hai meses. Que se aplique ás consultas de primaria ou de atención especializada é de momento menos factible, aínda que a crise está a provocar que o que hai un ano era impensable agora sexa unha realidade.
O presidente da Xunta manifestou a súa intención de implantar ou modificar o copago sanitario, pero noutros servizos. Un deles é o das receitas de medicamentos, que xa existe, pero que se vincula ao feito de estar ou non traballando. A proposta de Núñez Feijoo é asocialo máis ao nivel de renda.
Outro copago máis que seguro será o das prestacións ortoprotésicas, que se traducirá en ter que adiantar o diñeiro das próteses, para que despois sexa reembolsado polo Sergas nos casos nos que así corresponda. Finalmente, o presidente do Executivo galego abriu o debate doutro copago, este máis criticado, o dos servizos estritamente non sanitarios. Comida, auga, sabas... a opción de cobrar por estas prestacións cultivou múltiples críticas e nin sequera a Consellería de Sanidade recolleu a testemuña lanzada por Núñez Feijoo.

Sesenta contra corenta  Enrique Castelló

Chámame máis a atención que o 40 % da poboación acepte condicional ou incondicionalmente compartir o custo dunha consulta médica que o 60 % rexéiteo. Pero é certo que en Galicia foi habitual pagar unha «iguala» pola consulta médica, ata despois de que a cobertura fose pública, asumindo que se recibiría unha mellor atención. Aínda que esta pode ser extraordinaria sen mediar remuneración directa, nada ten de particular que estes elementos «culturais» atópense ben instalados na mentalidade da xente.
Menos me sorprende a posición maioritaria e, de feito, compártoa. Un copago para consultas médicas serviría a priori para evitar un uso inadecuado e, como consecuencia, unha sobrecarga innecesaria dos servizos. Non se xustificaría o ánimo recadatorio, que non sería senón un imposto á enfermidade, algo de xeito evidente inxusto. Á parte diso, os custos administrativos, a necesidade de colocar teitos máximos e as exencións a quen non superan o limiar da pobreza, limitarían a recadación.
Cando para disuadir grávase a primeira utilización que se fai do sistema sanitario, e á cal o paciente acode por decisión propia, non resulta sinxelo distinguir o uso correcto do abuso, afectando equidad e eficiencia.
Que alguén cunha doenza real non consulte pode afectar a estados precoces da enfermidade e impide a instauración de medidas preventivas elementais. Sen contar co máis que previsible desprazamento que se produciría cara a outras instancias, como os servizos de urxencias, que, consecuentemente, tamén habería que gravar, acentuando os problemas.


 

 



1 dic 2011

Código 29

Tras varios días de respostas e desmentidos, a Xunta anunciou o "desbloqueo" de oficio das tarxetas sanitarias dos desempregados de longa duración, ou sexa, das persoas incluídas no tristemente famoso "Código 29" - ata o nome é desafortunado- esa sorte de porta de atrás pola que han de entrar no sistema sanitario público galego os que consumiron a prestación por desemprego. A decisión final do Executivo e o intento do Presidente galego de desviar o debate cara ao pagamento por receita farmacéutica revelan a verdade: o Gobierno Feijoo aprobou un Decreto que, sinxelamente, restrinxe dereitos, limita o acceso de parados á Atención Primaria e, de feito, modifica un modelo sanitario público e universal.

 Galicia Confidencial

O Código 29 é algo máis que un modelo de tramitación - lento ao trapalleiro, por certo- ao que deben someterse as persoas en desemprego que non cobren prestación, é, no fondo, un paso máis no cambio dunha sanidade pública, otrora orgullo de país e hoxe posta en cuestión por tirios e troianos. Coa crise como desculpa, os gobernos conservadores avanzan nun modelo sanitario abertamente mixto, en que o sector privado teña un peso moito máis importante que o actual e en que distintos colectivos sociais, - precisamente aqueles que son máis demandantes dos servizos sanitarios- vexan recortados unha parte dos seus dereitos. É, en definitiva, un modelo desigual, semipúblico, que deriva ás persoas con máis dificultades económicas a algo moi parecido á antiga beneficencia.

As reiteradas explicacións da señora Farjas e do propio Feijoo e as contradicións exhibidas no seu afán de reducir o escándalo non fixeron máis que demostrar unha realidade que a moitos lles parecía inconcibible: o PP disponse a cambiar un sistema sanitario cuxa creación alcanzou un consenso social, político e institucional quizais único. E farao, ademais, "por noso ben", coa austeridade por bandeira e previa anestesia colectiva baixo a ameaza dunha crise que non entendemos nin controlamos.

Dende o punto de vista operativo, remitir urxencias a todas aquelas persoas que teñen bloqueada a tarxeta sanitaria é un absoluto disparate. Dende o punto de vista ético, que os desempregados figuren nunha aplicación sanitaria específica supón unha violación da súa intimidade e unha vergoña colectiva. Dende o punto de vista democrático, se o PP quere cambiar o modelo debe dicilo con claridade; o sistema de cotización e impostos baséase no Pacto Social: un paga o que o corresponde a cambio de contar cun modelo público e universal; se imos ter un modelo desigual, cunha sanidade social e economicamente segmentada quizais moitos elixan (elixamos) non cotizar. Non me pida vostede axuda para deixar unha parte da sociedade a un lado.

 

25 sept 2011

Triste adiós a la Sanidad

20minutos.es

Se avecinan huelgas indefinidas. Tendré que cambiar mi opinión sobre la sanidad pública: encontraré listas de espera interminables, hospitales fantasma sin recursos, personal sanitario insuficiente y desmotivado, situaciones caóticas y de desesperación. No es posible que de repente todo haga "plof". Por lo menos lo más básico, aquello que asegura una mínima cohesión social y dignidad humana, debería ser tratado como sagrado. Gestionad los recursos con eficiencia, pero no destruyáis la sanidad pública, no permitáis que la salud sea únicamente una cuestión de dinero. No parece una estrategia de lucha contra la crisis sino un fuerte empujón hacia el abismo.

22 sept 2011

O negocio dos recortes aos servizos públicos

Ao PP cústalle ocultar o seu programa de redución nos servizos públicos. Educación, Sanidade e Dependencia serán as grandes tortas que a dereita quere converter nos negocios máis rendíbeis da próxima lexislatura. 

Publico.es

A estratexia electoral popular ten buratos nas palabras e nos xestos. O lema de que se pode aforrar no goberno sen tocar os servizos básicos do Estado do Benestar pelexa coas declaracións de altos líderes do PP e mais coa análise das contas públicas nos lugares onde xa teñen responsabilidades gobernativas.
O PP opta por danar a percepción social dos servizos públicos ao tempo que reforza os beneficios de todo o tipo para as empresas cuxo negocio é a Educación, a Sanidade e o Benestar.
Analizando as contas públicas de comunidades como Galiza ou Madrid pódese proxectar cal é o modelo educativo que o PP defende. Ao tempo que se diminúe a atención á escola pública, reducindo profesorado, minguando os niveis de calidade e ignorando as medidas accesorias como a integración social dos alumnos e a vertebración do medio rural con acceso ao ensino digno, fai negocio coa educación. En Madrid, a escola privada –especialmente a que depende da Igrexa– aumentou os recursos que recibe da Administración un 30%, segundo calculan os sindicatos, des que Esperanza Aguirre goberna. Os centros de ensino privado gozan de vantaxes fiscais, cesión de terreos, concertos (o que na práctica supón investimento público directo e sen control en institucións con ánimo de lucro) e subvencións para modernización ou transporte inexistentes no caso da escola pública.
Mentres a percepción social se conciencia de que o ensino non é un dereito senón un privilexio, o PP ten mans libres. Ninguén o acusa de pechar escolas públicas, ben ao contrario gaña simpatías entre determinadas capas da poboación ás que non lles importa a titularidade dos centros sempre que sigan recibindo as clases gratuitamente ou cun alto nivel de subvención. O modelo madrileño resúmese en dous conceptos: a educación non é un dereito senón un privilexio; a educación non é un servizo, é un negocio.
Semellante estratexia funciona na Sanidade. En Galiza, desde o 2009 reduciuse a prestación sanitaria universal. En varios hospitais denunciouse que o servizo de Xinecoloxía só está dispoñíbel para urxencias. O método é sibilino: os médicos de cabeceira dan vez para o especialista pero unha vez conseguida esa vez, o paciente recibe unha chamada que lle anula a cita co xinecólogo. As citoloxías fanas enfermeiras nos centros de atención primaria. Igual sistema sofren os usuarios das demais especialidades, incluso as máis solicitadas como Oftalmoloxía ou Dermatoloxía, que acumulan listas de espera de máis de tres meses.
O Ministerio de Sanidade denunciou a Comunidade de Madrid porque calcula o seu tempo de espera para unha cirurxía desde o intre no que o paciente ten a vez co anestesista e non desde que o especialista ditamina que cómpre esa operación. A maquillaxe das listas de espera é unha das grandes obsesións tamén do presidente galego, Alberte Núñez Feixóo.
A outra obsesión é a irrupción do sector privado na xestión hospitalaria en Galiza. Contravindo todas as recomendacións internacionais sobre os perigos de alta dependencia da sanidade pública a respecto das empresas que constrúen e son “donas” de hospitais, o PP insiste en que ese é o único xeito de aumentar as infraestruturas sanitarias. Plataformas en defensa da Sanidade Pública confirmaron que a longo prazo o custo deses hospitais será tres veces maior que se a súa titularidade fose pública completamente.
O benestar tamén é un gran negocio. Privatizar –mediante concesións a empresas afíns ao PP– a xestión de centros de día, residencias de maiores ou outras entidades de apoio a dependentes fai que naza lucro onde debería haber só solidariedade. A conta de reducir o custo laboral dos traballadores destes centros, moitas veces con salarios máis baixos que os seus compañeiros das institucións públicas, aproveitarse de vantaxes fiscais e doutro tipo (cesións de terreos municipais, nulo investimento en infraestruturas que se pagaron integramente con diñeiro público, ningún custo de mantemento por exencións de cobro de luz e auga, etc), determinadas empresas están a facer o agosto cos máis necesitados.


19 sept 2011

Blanco: "Rajoy tiene el copago sanitario en el congelador"

Publico.es

El ministro socialista considera que el PP va definiendo paso a paso "lo que hay detrás de su pensamiento" al justificar los recortes en educación y sanidad.

El portavoz del Gobierno, José Blanco, ha asegurado que FAES, "el laboratorio de pensamiento del PP", ha diseñado un documento para introducir el copago sanitario y ha dicho que se ha hablado poco de este texto porque el líder del PP, Mariano Rajoy, ha pedido "que se meta en el congelador".
En una entrevista en RNE , Blanco ha asegurado que el documento "está ahí" y establece que "por ir al médico habrá que pagar una cantidad, y eso se llama copago".
A juicio del también ministro de Fomento, el PP está enseñando "un poco la patita" y los ciudadanos se irán dando cuenta "poco a poco de lo que hay detrás de su pensamiento". Blanco ha manifestado su sorpresa por que esta semana el líder del PP haya salido a defender "a un amigo rentista" y a justificar los recortes que se están produciendo en muchas comunidades autónomas gobernadas por el PP en educación y en sanidad.
"Por ir al médico habrá que pagar una cantidad "El ministro ha afirmado que con Rajoy "los que tienen más no pagarán más aunque eso suponga tener menos profesores y una sanidad con recortes", y ha considerado que el líder popular es poco preciso en sus propuestas y en sus opiniones porque cree que "la indefinición le puede llevar a la victoria electoral".
Respecto a las encuestas, Blanco ha dicho ver el horizonte del 20 de noviembre "con dificultad pero con mucho optimismo" y ha valorado al candidato socialista, Alfredo Pérez Rubalcaba, y su capacidad de tomar decisiones.Blanco también ha comentado que Rubalcaba llevará en su programa una propuesta de reforma de la ley electoral "muy ambiciosa", si bien no ha querido anticipar su contenido ya que deberá ser el candidato socialista quien la explique.

 

 

10 sept 2011

Expertos económicos alertan del riesgo de los recortes en sanidad y educación

Xornal.com


Profesionales gallegos de distintos campos prevén recortes drásticos en los presupuestos de 2012, pero coinciden en blindar los servicios sociales básicos


Con el comienzo del curso político y tal y como se han sucedido las cosas, es ya una certeza que la Xunta de Galicia y el Gobierno central van a recortar los presupuestos para el próximo año tras el cambio constitucional que permite fijar un techo de gasto, cosa que ya ha hecho el presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijóo, que no podrá gastarse en 2012 más de 9.100 millones de euros. La pregunta ahora es en qué materia se meterá primero la tijera. Xornal.com ha preguntado a cuatro portavoces de distintos campos de la economía gallega. Todos coinciden en que la sanidad y la educación serán las más afectadas.
Para el presidente de la Asociación de Empresarios Inmobiliarios de Ourense (Adeido), Benito Iglesias, es "muy difícil" decir ahora en qué campos se notarán más los recortes, porque, explica, "hasta el 20 de noviembre, hasta que se sepa quien gana y el que sea elegido explique con claridad lo que va a hacer, no parece muy fácil acertar". Sin embargo, cree "intocable" la sanidad "aunque hemos abusado de ella".
"Hay que reconocer que hemos ido al médico cuando no debíamos, que hemos consumido medicinas sin reparar en nada... Eso es cierto, pero van a recortar en sanidad, nos guste o no, y es intolerable", asegura. En este sentido, se mostró más partidario de ajustar el gasto en defensa o en política exterior, "una tarea que no reporta muchos resultados".
En su campo, el de la vivienda, Iglesias está seguro de que habrá recortes. "Se va a optar mucho más por el mercado del alquiler que por el de la compra, porque las cosas ya no son como antes, ya no hay crédito...", asegura.

EMPRESARIOS Y SINDICATOS
Por su lado, la presidenta de la Asociación de Jóvenes Empresarios de Galicia (AJE), Patricia García, coincide con Iglesias en que la sanidad es una materia primordial a la hora de mantener la inversión. "Las necesidades básicas de sanidad y educación no deberían ser susceptibles de sufrir recortes", aseguró a este diario.
Además, se mostró muy clara sobre la forma en que se podría rebajar el déficit: "Hai que conseguir una Administración más eficiente y con menos duplicidades, más orientada al ciudadano, con políticas de austeridad y de contención del gasto público".
En cuanto a los emprendedores, García cree que se debe fomentar el empleo empezando por la "simplificación" de contratos, programas formales de apoyo al emprendedor y respaldo para los jóvenes empresarios que se enfrentan hoy al mayor problema para la empresa, "la falta de financiación".
En el lado sindical, la portavoz de CIG Saúde, María Xosé Abuín, lamentó que la sanidad será "seguro" uno de los campos en los que más se note el ajuste de presupuesto. "Xa levamos moito tempo sufrindo recortes, con leis que desaparecen, servizos, como o de ambulancias, que se pechan etc...". "De cara ao vindeiro ano, o que nos queda é esperar máis tixeira aínda, pero está claro que a sanidade debería ser o último campo no que entrata a rebaixa orzamentaria", lamentó.

"CRISIS PROFUNDÍSIMA"
Por último, este digital pidió la opinión del economista José Antonio Pena Beiroa, quien coincidió en que la sanidad sufrirá recortes "de forma más o menos disimulada, pero los habrá", mientras que dijo, "seguiremos gastando lo mismo en defensa, aí no vamos a ahorrar un duro". En el campo político, lamentó que ninguno de los dos candidatos con "opciones estadísticas" de ganar las elecciones -Mariano Rajoy y Alfredo Pérez Rubalcaba- digan "claramente" cual es su programa económico, sino que están "soltando píldoras".
En cuanto a los acontecimientos de los últimos meses y la reforma de la Constitución, lamentó que los políticos no supieran "prever" lo que pasaría. "En el año 2008 ya había crisis, pero entonces pensábamos en una crisis profunda, y hoy nos hemos dado cuenta de que se trata de una crisis profundísima".

28 ago 2011

Os galegos prevén recortes en sanidade e educación tras o 20-N

O 71% dos cidadáns consultados cren que estes servizos se deteriorarán


Os galegos prevén recortes en sanidade e educación tras as eleccións do 20 de novembro, independentemente de quen as gañe. Sexa da cor política que sexa o próximo Goberno, o 71 % dos consultados prevén minguas neses dous departamentos. En ambos. A maiores, un 0,5 % cren que si haberá recortes, pero só en educación, e un 1,5 % vaticina que só en sanidade. Así se desprende dunha enquisa elaborada por Sondaxe para La Voz. A porcentaxe é moi significativo e aglutina á ampla maioría, fronte ao 17,3 % dos galegos que non cren que se vaia a introducir a tesoira nas partidas deses dous sectores, ao 9,2 % que responde non saber de que se trata o asunto e ao 0,4 % que opta por non contestar.
En Galicia, a situación vai máis aló e o tema está moi de actualidade, xa que o Goberno da Xunta orzou este ano 243 millóns de euros do Fondo de Cooperación que o Executivo de Zapatero non vai transferir á nosa comunidade no 2011. Xa que logo, as súas contas terán que readaptarse para reducir esa contía. Deses 243 millóns, os conselleiros han de estudar de onde poden recortarse 103 millóns do orzamento deste ano. Entre as directrices anunciadas a inicios de mes estaban as de salvagardar os orzamentos educativos e sanitarios, que non poderán minguar máis dun 0,5 %. No entanto, en tempos de axuste, a maioría dos galegos auguran que, tras os comicios xerais do 20-N, o novo Goberno central, pola súa banda, si impulsará recortes neses dous ámbitos. Creno sobre todo os habitantes de poboacións con máis veciños -sen chegar a ser cidades-: un 74,7 % en núcleos de 10.000 a 20.000 habitantes e un 76,5 % nos de entre 20.000 e 50.000. Nas grandes urbes esa porcentaxe baixa ata o 70,9 %. Correlativamente, os galegos que máis confían en que non se produzan minguas residen nos núcleos menos poboados, superando ata en catro puntos ás porcentaxes que deixan as cidades.
ÁMBITO: Galicia. UNIVERSO: Poboación de ambos os sexos de 18 ou máis anos empadroada en Galicia. TIPO DE ENQUISA: Telefónica, asistida por computador (sistema CATI). TAMAÑO DA MOSTRA: 500 entrevistas. SELECCIÓN DAS ENTREVISTAS: Afijación proporcional por provincia e por tamaño de hábitat. Selección aleatoria de fogares entre os rexistrados na guía telefónica de cada municipio. Cotas de xénero e idade para a selección da persoa a entrevistar. ERRO MUESTRAL: Cun nivel de confianza do 95,5% (dous sigmas), e P=Q como caso máis desfavorable, o erro máximo permitido para unha magnitude do total da mostra é de ± 4.47?%. DATAS DE REALIZACIÓN: do 10 ao 23 de Agosto do 2011. INSTITUTO RESPONSABLE: Instituto SONDAXE, S.L. Polígono de Sabón, Avenida da Prensa, parcela 84-85, 15142 Arteixo, A Coruña. Tel: 981167300; Fax: 981180210. Correo elec.: sondaxe@sondaxe.com. Internet: www.sondaxe.com

12 ago 2011

El apoyo político y empresarial a la plataforma arrincona al PP

El BNG advierte a los populares que su indefinición «non lles sairá gratis»



El PP se ha quedado solo en medio de la polémica por el futuro del área sanitaria del sur lucense. Las delegaciones en Monforte de la Confederación de Empresarios de Lugo (CEL) y de la Asociación Provincial de Empresarios de Hostelería hicieron oficial ayer de forma inequívoca su apoyo a las reivindicaciones de la Plataforma en Defensa de la Sanidad Pública. Coincidiendo con estos pronunciamientos, la portavoz municipal del BNG, María Xosé Vega, acusó a los populares de alinearse «cos que queren converter o hospital comarcal nunha sucursal do de Lugo».
La concejala del Bloque entiende que no existe ninguna razón para pensar que la Xunta vaya a aplicar en Lugo un modelo diferente al aprobado en Ourense, por el que el hospital comarcal de O Barco pasa a depender del complejo sanitario de la capital de la provincia. «Se o hospital de Monforte pasa a ser unha sucursal do de Lugo vanse desmantelar servizos. O que se busca é un aforro e vaise conseguir facendo que os monfortinos teñan que desprazarse», apunta la portavoz del gobierno municipal.

Solo a escuchar
María Xosé Vega lamentó, por otro lado, que los representantes del PP que participaron en una última reunión con la plataforma sanitaria evitasen posicionarse sobre la previsible pérdida de autonomía del hospital comarcal. Según su criterio, esta actitud contrasta con la celeridad con que actuaron en el último pleno al citar a las entidades deportivas afectadas por el reglamento sobre publicidad en instalaciones municipales. «Cando falamos do hospital, que é a mellor cousa que temos que defender, resulta que o PP vai ás reunións ?a escoitar?. Que saiban que ?non ter opinión? non lle vai saír gratis», dice la concejala del BNG.
En el pleno que se celebrará hoy a las ocho y media de la tarde, los partidos deberán aclarar -a petición de la plataforma- cuál sería su posicionamiento ante la aplicación en Monforte de un decreto que sitúe al hospital en la misma situación en la que queda el de O Barco.


CEL pide que se «adelgace» la administración y no la sanidad

La Voz

La delegación de la CEL expresó ayer a través de un comunicado su apoyo al movimiento ciudadano que exige que el hospital comarcal mantenga su autonomía y se corrijan las deficiencias que sufre en su funcionamiento. «Manifestamos o noso decidido apoio á plataforma sanitaria no que ten de expresión directa do sentir da sociedade civil, que unha vez máis, ante a incapacidade duns de explicar dun modo claro as súas motivacións e as interpretacións posiblemente sesgadas doutros, ten que mobilizarse e alzar a voz en defensa do mantemento da autonomía do hospital de Monforte», señala la organización empresarial.
La CEL lamenta que el llamamiento que formularon antes de las elecciones en favor de un pacto entre los partidos para exigir, entre otras reivindicaciones destinadas a la comarca, «o irrenunciable dereito a unha sanidade pública de calidade», no haya encontrado suficiente eco hasta la fecha. «Entendemos e apoiamos que se mellore e modernice a xestión da administración e que se trate de abaratar custes, pero parécenos moi inquietante que non se poña o mesmo celo e rapidez en reformar as grandes estruturas político-administrativas que se crearon tanto a nivel estatal como autonómico e que supoñen para o cidadán unha carga económica insoportable», subrayan los empresarios.

Precedente en la Estación
También al delegación de la asociación provincial de hostelería hizo público su apoyo «incondicional» a la plataforma. «Si se cumplen las expectativas de quitar servicios e nuestro hospital, muchos de sus trabajadores, y con ellos sus familias, se irán de Monforte, y los negocios de hostelería sufrirán esas pérdidas como el resto de los sectores económicos», explican en un comunicado. Los hosteleros destacan que en Monforte «por desgracia hay experiencia en estos temas» y recuerdan las funestas consecuencias que tuvo para el barrio de la Estación la paulatina pérdida de servicios ferroviarios. A juicio de esta organización, si se consuma la pérdida de autonomía del hospital comarcal que sugiere el decreto de la provincia de Ourense, será «una muerte dulce» para la ciudad de Monforte.


Refranes

La Voz


Piensa mal y acertarás, dice un refrán. Aplicado al futuro del área sanitaria, da que pensar. ¿Será casualidad que el decreto de gestión integrada de Ourense haya sido publicado en agosto? ¿Podría suceder que se dejasen pasar las elecciones municipales para dar a conocer una reorganización cuestionada desde un principio? Sanidade, de momento, también echa mano del refranero. Por lo que parece, el suyo es que nunca llovió sin que escampara.

9 ago 2011

Efecto bumerán

La Voz

El PP jugó fuerte en la polémica sobre el área sanitaria. Y a una sola carta: que la posible pérdida de autonomía del hospital era un cuento de la plataforma. Ahora hay decretos publicados que sugieren lo contrario. Y no los firma el BNG, al que acusaban de manipular la polémica, sino la conselleira de Sanidade. Si el decreto de la provincia de Lugo sigue el modelo aplicado en Ourense, los populares no quedarán en muy buen lugar.

25 jul 2011

La plataforma cuestiona los datos del director del hospital

La Plataforma en Defensa da Sanidade Pública (Pladesapu) pone en entredicho los últimos datos sobre las listas de espera en el hospital comarcal que ha dado a conocer el director gerente, Benigno Pérez. Según este colectivo, que toma como referencia la página web del Sergas, los tiempos de espera se incrementaron en un 1% en cirugía general y digestiva, y en un 66,3% en oftalmología. Desde el mismo período del pasado año, y siempre de acuerdo con su valoración, el tiempo total medio subió en un 1,71%, «contrariamente ao declarado por Benigno Pérez, que o xoves afirmou que o tempo de espera para ciruxía é igual que hai un ano».

Para la plataforma, el aumento de las esperas en oftalmología, que califica de «escandalosamente alto», confirma las denuncias que ha formulado públicamente «da insuficiente dotación de persoal facultativo neste servizo que están sufrindo os pacientes dende hai un ano e que se ve agravada actualmente pola baixa dunha oftalmóloga». Esta baja se mantendrá, de acuerdo con sus estimaciones, al menos hasta comienzos del próximo año.

El incremento de la espera en cirugía coincide asimismo, a juicio de Pladesapu, con anteriores reivindicaciones a favor de una «dotación axeitada» de este servicio hospitalario.


Otras contradicciones

El colectivo que defiende el mantenimiento del actual nivel de prestaciones en el área sanitaria de Monforte admite que las cifras del Sergas reflejan un descenso en la espera media en consultas externas, pero llama la atención sobre la demora existente en las especialidades de cardiología, neumología, neurología, dermatología, aparato digestivo y traumatología, que considera especialmente grave en estos tres últimos casos. También alerta, por otro lado, sobre el aumento en la espera de pruebas radiodiagnósticas todo tipo de ecografías, endoscopias, monitorización cardiocirculatoria y estudios otorrinolaringológicos, respiratorios y cardiológicos.

La plataforma acusa a Benigno Pérez de maquillar los propios datos del Sergas y sostiene que con esta «falta de rigor» se pone en evidencia «o fracaso na xestión do hospital». «Os datos non reflicten a realidade dos pacientes no día a día, que sufren continuos cambios das citas para retrasar a súa atención, derivacións a centros privados para seren intervidos e axendas pechadas para consultas que dilatan fóra das estatísticas o tempo de espera», dicen desde Pladesapu, que anima a los pacientes disconformes con el balance oficial a presentar reclamaciones.

Hace como 25 años que no vivimos un momento como el de ahora (Ramón Rodríguez)

6 jun 2011

EL HASTA DONDE PODAMOS DE MARIANO (Ramón Rodríguez)

Tribuna. La Voz de Galicia

Cuando iba a clases de gimnasia en el colegio allá por el año 1976 había dos profesores que eran completamente diferentes. Uno era más benévolo con los que no estábamos especialmente dotados para el ejercicio. Recuerdo que ya iniciabas la carrera con miedo. Nos ponía solo tres cajones de los siete que tenía un aparato como el plinto para que hiciéramos la voltereta a lo largo de un estrecho tablón acolchado con esparto. El otro era más temperamental y exigente porque sabía hasta donde podíamos llegar,así que, dejaba el silbato colgando del cuello y te esperaba con otro de la clase junto
al aparato para cogerte por la cintura y completar el ejercicio.¿Con qué profesor se quedaría usted?. Yo personalmente con el que tiene claro hasta dónde tenemos que llegar.
En un Estado como el nuestro, que se define como social en la Constitución, un dirigente político debe tener claro hasta donde tiene que llegar en un tema como es el Estado del Bienestar (por ejemplo en sanidad o servicios a la vejez), que hoy es muy insuficiente y que nunca alcanzó su máximo nivel de desarrollo . No hay que empeñarse como mi profesor de gimnasia, en ir quitándole escalones: recortando el presupuesto a los hospitales (caso de Cataluña), quitando médicos, aumentando las listas de espera o privatizando servicios y centros (caso de Galicia) sino en impulsarlo, como hace su colega, a un nivel que permita corregir los desequilibrios de los ciudadanos que tienen mermadas sus opciones de vida. En España y en Galicia nos hace falta un Estado de Bienestar de siete cajones o alturas como el plinto de mi escuela y políticos exigentes como mi profesor favorito que no se queden hipnotizados por la euforia electoral.


2 jun 2011

«Los que venden el copago como la panacea están equivocados»

Bernat Soria cree que el sistema de salud necesita una reforma estructural

La Voz de Galicia


«El sistema nacional de salud necesita una reforma estructural». Para Bernat Soria, ex ministro de Sanidad e investigador del Centro Andaluz de Biología Molecular y Medicina Regenerativa, el copago no es una solución, sino que la reforma pasa por mejorar la eficiencia, ahondar en la prevención y aprovechar el potencial investigador biomédico para generar riqueza. Estas conclusiones las defenderá hoy en la conferencia El sistema nacional de salud como nicho para la creación de empresa, que hoy ofrecerá en la Fundación Caixa Galicia (13.30 horas). El acto está organizado por la plataforma de la Universidade da Coruña Agora UDC.
-¿Es el sistema de salud un nicho para crear empresas?
-Un sistema nacional de salud tiene un valor estratégico para un Estado, no es solo un sistema que presta asistencia sanitaria, sino que también es un generador de empleo de calidad. Si tenemos uno de los mejores sistemas de salud, grandes profesionales y unos presupuestos ajustados, pero elevados, entonces habría que facilitar que esa inversión generase retornos y que aparezcan iniciativas empresariales. Y no estoy hablando de una privatización del sistema sanitario, cosa que no comparto.
-¿De lo que se trata es de aplicar el conocimiento biomédico para generar riqueza?
-Sí, pero nunca desplazando a objetivo prioritario, que es prestar asistencia sanitaria.
-¿Entonces ahora se desaprovecha todo este potencial?
-Pues sí, porque otros países que no tienen un sistema sanitario tan eficiente como el nuestro sí que generan riqueza. El desaprovechamiento parte de que las entidades de investigación, llámense universidades, CSIC o el propio sistema sanitario, no funcionan de forma conjunta, no interaccionan, con lo que perdemos oportunidades.
-Usted advirtió de que el sistema de salud puede ser insostenible en cinco o seis años si no se toman medidas. ¿Es así?
- Yo entré en el Gobierno en el 2007 y, un año antes, la conferencia de presidentes concluyó que hacía falta inyectar miles de millones en las comunidades para atender el déficit sanitario acumulado. Les ponen a cero las cuentas y ahora, cinco años después, hemos vuelto a generar el déficit, lo que significa que el problema no es coyuntural, sino estructural.
-Pero cómo.
-Si usted tiene una empresa que no funciona no basta con pagar las deudas, hay que cambiar la empresa, si no dentro de cinco años volverá a tener un volumen muy grande de deuda. Si solo resolvemos la parte económica no hemos hecho nada: tenemos que hablar también de recursos humanos, de gestión eficiente del sistema y de incorporación de la calidad.
-¿Y con qué medidas?
-Aumentando la eficiencia en la gestión de los procesos. Un ejemplo: un paciente cuando va al médico del centro de salud y le ponen un tratamiento, lo envían a un hospital donde le hacen unas pruebas, y luego a otro donde le hacen otras. Le han hecho una analítica en la primera visita y cuando cambia de sitio vuelven a repetírsela. Lo que hay que hacer es cambiar el formato de gestión para que el que mande sea el paciente, debe rediseñarse en función del paciente
-¿El copago es la solución?
-No, por muchas razones. La primera, porque no es una solución. Los que nos venden copago como si fuera la panacea están equivocados, porque el problema que tenemos es mucho más serio. Plantear de entrada esta medida pensando que con esa ya tengo el problema resuelto es un error metodológico.
bernat soria investigador y ex ministro de sanidad